Uprawa: Co dalej?

Podpory i rusztowanie

Bale czekające na namachanie w roztworze siarczanu miedzi

Bale czekające na namaczanie w roztworze siarczanu miedzi

W pierwszym roku po wysadzeniu winorośli wystarcza pojedyńcze kołki wokół ktorych rośnie i rozwija sie każda sadzonka. Mamy wówczas czas na przygotowanie odpowiednich pali i  rusztowania na którym bedą rozwijac i owocowac nasze winorosla przez kolejne kilkadziesiat lat.

Jest wielu zwolenników roznego rodzaju podpor – od betonowych, poprzez metalowe na drewnianych skonczywszy.

Beton wiadomo – najtrwalszy, ale i najdrozsze koszty budowy.

Ja osobiscie polecam podpory opierajace sie na konstrukcji drewnianej.

Bale wysokosci ok 3m mozna zakupic juz w cenie 5 zl za sztuke.

Sposób montażu drutów

Sposób montażu drutów

Niestety impregnacje musimy wykonać sami.Najprostszym sposobem  (i chyba najlepszym) jest namaczanie kołków w roztworze siarczanu miedzi . Do sporządzonego 5% roztworu wsadzamy kołki i namaczamy przez co najmniej dobę. Wyjmujemy, czekamy aż dobrze wyschną i kolejno namaczamy lub malujemy np. olejem kreozolowym. Można pójść nieco na skróty, ale ekolodzy nie będą zachwyceni – zamiast oleju kreozolowego można zastosować zużyty olej silnikowy. Po takiej impregnacji bale spokojnie powinny wytrzymać ok 20 lat.Bale nie zabezpieczone dla porównania wytrzymają o połowę krócej.

Gdy mamy już gotowe bale możemy zacząć budowę naszego rusztowania. Postępowanie przy budowie obrazuje grafika.

Podlewanie.

Winorośl tworzy rozległy system korzeniowy i jest odporna na brak wody. Jedynie na glebach piaszczystych w czasie przedłużającej się suszy należy je podlewać. Szczególnie, jeśli zostały one niedawno posadzone lub jeżeli susza przypada na okres tworzenia się owoców. Rośliny posadzone wzdłuż ścian budynków trzeba nawadniać częściej, bo ziemia w takich miejscach znacznie szybciej przesycha.

Ściółkowanie.

Glebę wokół roślin warto wyłożyć ściółką (na przykład z przekompostowanej kory), która zapobiegnie wzrostowi chwastów i nadmiernemu parowaniu wody z gleby. Zabezpieczy też korzenie przed wahaniami temperatury.

Cięcie. (szerzej opisane w kolejnym dziale)

Odmiany altanowe tnie się umiarkowanie, usuwając nadmiar zagęszczających się pędów. Grube ramiona rozpięte na pergoli, altanie czy murze spełniają te same funkcje co pień i nie wymagają cięcia. Odmiany deserowe powinny być cięte corocznie, bo tylko wtedy dobrze owocują. Największe plony dojrzewają na tegorocznych pędach, które wyrosły z pędu ubiegłorocznego. Dlatego należy tak prowadzić krzew, by po jesiennym cięciu zostały dwa-trzy pędy jednoroczne z pąkami kwiatowymi.

Przygotowanie do zimy.

W listopadzie przed nastaniem mrozu wrażliwe rośliny trzeba przysypać 30-centymetrowym kopczykiem ziemi, który zabezpieczy korzenie i podstawę rośliny. Pędy, które będą owocowały w następnym roku, należy przygiąć do ziemi i obsypać. Można też okręcić je włókniną albo chochołem.

Marcin Wołoszczak

Copyright 2016 | All Rights Reserved | Winamarcina