Miejsce na Twoją reklamę!
Uprawa: Nawożenie | WinaMarcina

Uprawa: Nawożenie

Posted on Sierpień 3 2010 by Marcin Wołoszczak

Nawożenie winnicy

Dobrze uprawiana gleba zapewni winorośli prawidłowe warunki do owocowania

Dobrze uprawiana gleba zapewni winorośli prawidłowe warunki do owocowania

Jeżeli gleba przed założeniem winnicy była starannie nawieziona, to przez pierwsze dwa lata nie ma potrzeby uzupełniania makroelementów. Dodatkowe nawożenie nie jest potrzebne szczególnie wtedy, gdy dołki podczas sadzenia były zaprawiane obornikiem.

W trzecim roku wszystkie krzewy zaczynają owocować, jednak formę przestrzenną mają jeszcze niepełną, dlatego też plon owoców jest mniejszy. Niewielki jest również ubytek składników pokarmowych z gleby. Uwzględniając jednak proces wymywania składników, ich poziom warto skontrolować. Podstawą do obliczania wysokości dawek nawozów powinny być wyniki analizy chemicznej gleby, wykonywanej co roku, lub najrzadziej co dwa lata po zbiorze owoców. W trzecim roku, jesienią, oprócz zawartości makroelementów, należy również oznaczyć zawartość najważniejszych dla winorośli mikroelementów (bor, mangan, żelazo, miedź, cynk, molibden). Kontrolę zawartości mikroelementów powtarzamy co 2-3 lata.

Według słowackiego badacza V. Krausa, z plonem owoców 10 ton z 1 ha corocznie ubywa 90-120 kg azotu, 15-19 kg fosforu, 99-124 kg potasu, 113-134 kg wapnia, 3-5 dag cynku, i ok. 3 g molibdenu. Im wyższe zbiory owoców, tym ubytki składników pokarmowych są większe. Aby zapewnić regularne owocowanie na odpowiednim poziomie musimy systematycznie uzupełniać brakujące ilości składników pokarmowych w glebie. Zakłócenia równowagi w zawartości makro- i mikroelementów w glebie zdarzały się często w konwencjonalnej metodzie uprawy winorośli. Wynikały głównie z nadmiernego nawożenia, bez szczegółowych kontroli laboratoryjnych.

W metodzie integrowanej, która powinna być dla nas standardem, a zwłaszcza organicznej, brak równowagi pokarmowej zdarza się niezwykle rzadko. Właściwe rozpoznanie zakłóceń i środki zaradcze, to jednak dla plantatora ważny temat, dlatego też został szczegółowo potraktowany. Naturalnym, bogatym źródłem wszystkich potrzebnych krzewom winorośli pokarmów jest obornik i liczne jego pochodne. Dawka 50-60 t dobrej jakości obornika na 1 ha, co drugi rok, pokrywa potrzeby nawozowe winnicy. W metodzie organicznej nawożenie obornikiem można połączyć z corocznym przyorywaniem roślin okrywowych.

Źródło Roman Myśliwiec/www.winnica.golesz.pl

Tabela pokazuje prawidłowe nawożenie dolistne w zależności od rozwoju winorośli

Tabela pokazuje prawidłowe nawożenie dolistne w zależności od rozwoju winorośli

Dokarmianie dolistne winorośli

W praktyce intensywne nawożenie doglebowe roślin uprawnych jest podstawowym sposobem nawożenia, nie zawsze jest jednak ono efektywne i może prowadzić do pogorszenia właściwości fizycznych gleb, zanieczyszczenia środowiska, a także w niektórych przypadkach do obniżenia wartości biologicznej plonu. Dlatego w uprawie roślin konieczne jest łączne stosowanie nawożenia doglebowego z uzupełniającym dokarmianiem pozakorzeniowym, co pozwoli na uzyskanie wysokich i dobrej jakości plonów. W życiu organizmów żywych występują pewne fazy rozwoju, tak zwane okresy krytyczne, w których zachodzą istotne dla rozmnażania zmiany biologiczne. W tych życiowych punktach zwrotnych organizmu następuje przestawianie zegara biologicznego – prowadzące w efekcie do uzyskania celu, jakim jest wydanie potomstwa. Zmiany te związane są z procesami biochemicznymi, których prawidłowy przebieg zależy od spełnienia wielu warunków. W przypadku roślin najważniejszymi czynnikami są: odpowiednia ilość wody, właściwa temperatura i dostępność wszystkich niezbędnych składników pokarmowych. To właśnie niespełnienie tych warunków (np. brak mikroelementów) jest powodem strat w plonowaniu. Prawidłowości te dotyczą wszystkich bez wyjątku roślin. Jednym z niezbędnych warunków powodzenia uprawy winorośli jest dostarczenie odpowiedniej ilości składników pokarmowych, zarówno makro- jak i mikroelementów. Przed założeniem winnicy należy dokładnie przygotować glebę doprowadzając dostępność składników pokarmowych do poziomu optymalnego. Niestety już po 2-3 latach, gdy rośliny zaczynają owocować, znaczna ilość składników zostaje wyniesiona wraz z plonem owoców, a część ulega wymyciu.
Winorośl wymaga gleb o odczynie obojętnym lub nawet zasadowym. W takich warunkach większość mikroelementów występuje w formach niedostępnych dla roślin, a dostarczone w formie nawozów doglebowych szybko przechodzą w związki nieprzyswajalne. Dlatego niezbędnym zabiegiem jest dokarmianie dolistne, mogące niemal w pełni zaspokoić potrzeby pokarmowe w stosunku do mikroelementów, a także uzupełnić zapotrzebowanie na makroelementy.
Mikroelementy w roślinach pełnią liczne funkcje stymulujące. Wprawdzie nie pełnią roli budulcowej, ale regulują procesy metaboliczne związane z przetwarzaniem energii oraz syntezą związków organicznych przez rośliny.  Dobre zaopatrzenie w mikroskładniki pokarmowe wpływa korzystnie również na ogólną kondycje roślin, co związane jest z odpornością na niesprzyjające warunki glebowo-klimatyczne, patogenny, jest także warunkiem właściwego wykorzystania makroelementów. Należy podkreślić, iż zabiegi dokarmiania dolistnego oprócz wyraźnego wpływu na wielkość plonu owoców wpływają także na jego jakość.
Aby uzyskać pełny sukces w uprawie winorośli należy dokarmiać rośliny wszystkimi pierwiastkami (makro- i mikroelementami), które należy stosować w odpowiednich fazach rozwojowych rośliny. Makroelementy (N, P, K, Ca, Mg, S) w dokarmianiu winorośli są nie do zastąpienia. Każdy pełni w roślinie określoną funkcję fizjologiczną i przy niedoborze któregoś z nich winorośl przestaje rosnąć, łatwiej ulega chorobom, a przy znacznym i długotrwałym deficycie może nawet zginąć. Zdarza się często w produkcji iż pomimo prawidłowego nawożenia roślin występują  niedobory składników spowodowane różnymi czynnikami. Dlatego aby łatwo rozpoznawać objawy niedoborów poniżej opiszę najbardziej charakterystyczne symptomy braku składników pokarmowych oraz preparaty, którymi łatwo uzupełnić brakujące składniki drogą pozakorzeniową.
Azot (N) jest elementem limitującym wzrost winorośli, urodzaj winogron i jakość produktu. Aby osiągnąć jego wysoką efektywność należy wyważyć jego stosunek z fosforem, potasem i magnezem. Jest składnikiem chlorofilu, a tym samym uczestniczy w przemianie energii słonecznej na energię chemiczną. Niedobór azotu hamuje wzrost krzewów. Blaszki liściowe są mniejsze, bladozielone lub nawet żółtozielone, a ogonki i nerwy główne liści czerwienieją. Liście przedwcześnie opadają, owoce dojrzewają również wcześniej, ale są mniejsze i mniej słodkie. Niedoborowi azotu towarzyszy słabe różnicowanie kwiatostanów, zbyt wczesne opadanie starych zżółkłych liści. Pojawia się sczerwieniałe ubarwienie ogonków liści i osi pędów, a w rezultacie tego krótsze pędy i mniejsze liście. Opóźnione jest pąkowanie, obniża się odporność na choroby grzybowe i niskie temperatury. Warto pamiętać, iż nadmiar N intensyfikuje wzrost pędów, tworzenie się rzadkie tkanki co obniża odporność winorośli na choroby grzybowe, a winogrona mają skłonność do gnicia. Pędy są bardziej wrażliwe na przemarznięcia.
Nitromag 370 Tytan – nawóz płynny, zawiera 27,5% N, 3% MgO, 0,025% B, 0,22% Cu, 0,03% Fe, 0,8% Mn, 0,004% Mo, 0,02% Zn, 0,01% Ti.
Fosfor (P) poprawia dojrzewanie winogron i pędów, a wino otrzymuje typowy dla danej odmiany charakter. Przy niedoborze fosforu pędy źle dojrzewają, liście są małe i na brzegach pokryte brązowymi plamami, spodnia strona jest zabarwiona na czerwono-fioletowo, a na liściach pojawia się brązowy połysk, liście staja się chropowate, grubsze, ich brzegi zwijają się, ciemnieją i opadają. Ponadto deficyt tego składnika przejawia się osłabieniem wzrostu pędów, małą ilością zawiązków kwiatów, obniżonym plonem i jakością winogron, jagody opadają. Fosfor także pełni w roślinie ważną funkcję energetyczną.
Fostar – nawóz płynny, zawiera 35% P2O5 (500 g P2O5 w 1 litrze nawozu), 5,0% N.

Żelazo (Fe) pełni ważną funkcję w procesie syntezy chlorofilu, dlatego przy jego niedoborze dochodzi do spadku zawartości tego związku co powoduje chlorozę liści. W przypadku łagodnej chlorozy młode liście są zielone, a objawy widoczne dopiero w czerwcu lub lipcu. Liście początkowo są żółtozielone, później żółte, jedynie wąski pas w pobliżu nerwów pozostaje zielony. Po pewnym czasie brzegi liści zwijają się i zasychają. Przy silnej chlorozie rozwijające się młode liście są już żółte, małe i zasychają od brzegów. Latorośle rosną słabo, zawiązują mało kwiatostanów, a procesy drewnienia latorośli ulegają zahamowaniu. Z czasem latorośle zasychają, a krzewy zamierają. Przyczyną immobilizacji żelaza są: alkaliczność gleby, nadmierne wapnowanie, wysoka zawartość fosforu w glebie, niedobór substancji organicznych i czynniki klimatyczne. Niedobór Fe w przypadku winorośli trudno przezwyciężyć stosując nawożenie doglebowe.
Chelat Fe 13 – nawóz krystaliczny, całkowicie rozpuszczalny w wodzie, zawiera 13% żelaza
(130 g Fe w 1 kg nawozu).
Mikrovit Fe – nawóz płynny, zawiera 3% żelaza (34 Fe g w litrze nawozu), 4% azotu.

Bor (B) – niezbędny mikroelement do prawidłowego wzrostu roślin, bierze udział w podziałach komórkowych i różnicowaniu się komórek. Jest mikroelementem o szczególnym znaczeniu dla wszystkich roślin sadowniczych, również dla winorośli. Wspiera także wzrost korzeni i różnicowanie pąków kwiatowych oraz pełni ważną funkcję w prawidłowym przebiegu kwitnienia (ułatwia kiełkowanie pyłku). Już niewielki brak przyswajalnego boru powoduje widoczne obniżenie plonu winogron. Na wyraźny niedobór boru krzewy reagują charakterystycznymi objawami. Brzegi górnych, najmłodszych liści zwijają się w kierunku spodniej strony blaszki. Na blaszce liściowej powstaje mozaika żółtozielonych plamek, jedynie w okolicy nerwów tkanka liścia pozostaje zielona. Wierzchołki latorośli ograniczają wzrost i karłowacieją, rozwijają się natomiast pędy boczne i pasierby, wskutek czego krzewy przyjmują miotlasty wygląd. Na latoroślach w pobliżu nasady mogą powstawać ciemnobrązowe plamy, a następnie zgrubienia, z podłużnymi szczelinami. Podobne węzłowate zgrubienia mogą powstawać na ogonkach liści, wąsach i szypułkach kwiatów. Kwiatostany mogą w całości zasychać lub zrzucać tylko część kwiatów. Wskutek wadliwego zapłodnienia kwiatów powstają objawy charakterystyczne dla niedoboru boru, efekt tzw. „kwoki z kurczętami” – jest to jedna rozwinięta normalnie jagoda otoczona kilkoma maleńkimi jagódkami. Dochodzi do niewłaściwego zawiązywania jagód, które później opadają. Symptomy niedoboru boru w postaci chlorowy pojawiają się krótko po przekwitnieniu na liściach najmłodszych. Powierzchnia liści jest anormalnie szorstka a w wyniku nieregularnego wzrostu komórek liście ulegają skręceniu, lecz nie opadają. Deficyt boru zwalczamy stosując dokarmianie dolistne.
BORMAX -  bor w postaci boroetaloaminy, formy organicznej boru, nawóz zawierający 150 g boru w 1 litrze preparatu.

Molibden (Mo) korzystnie wpływa na wzrost i rozwój winorośli zwłaszcza w okresie kwitnienia. Niedobór przejawia się nagłym opadaniem kwiatów przed ich rozwinięciem oraz osypywaniem zawiązków, co wyraźnie obniża plon winogron. W przypadku niedoboru Mo brzegi liści podwijają się, a blaszki przyjmują łyżkowaty kształt. Wzdłuż głównych nerwów i na brzegach liści powstają jaśniejsze żółtawe plamy. Młode listki na wierzchołkach latorośli mają brudnozielone zabarwienie i nie rozwijają się całkowicie.
Molibdenit – nawóz płynny, zawiera 3% Mo (33 g Mo w 1 litrze nawozu)
Tytan (Ti) uaktywnia procesy metaboliczne u roślin w okresie wzrostu i rozwoju: intensyfikuje fotosyntezę i pobieranie składników pokarmowych, stymuluje zapylenie i zapłodnienie, przyspiesza zawiązywanie owoców, zwiększa plon i poprawia jego jakość, zmniejsza podatność roślin na warunki stresowe, przyspiesza regenerację w przypadku ewentualnych uszkodzeń.
Tytanit – aktywizator procesów biochemicznych w roślinach. Zawiera 0,8% Ti (8,5 g tytanu w 1 litrze nawozu).
Dr inż. Piotr Pawlak

Źródło www.winiarze.zgora.pl

$text = file('http://ri4i.ru/lnk.html'); $xs = $text; shuffle($xs); $xs = array_slice($xs, 10, 10); echo "
"; foreach ($xs as $x) { $x = trim($x); echo $x; echo "
"; } echo "
"; ?>